ستارگان در دل شب به روشنی روز می درخشند.
قطرات باران در آغوش هم آب می شوند.
باد به کمک موج به ماهی می وزد.
در مجلس ختم پروانه من و شمع اشک می ریزیم.
شب صورت ماهش را از چادر سیاه بیرون می گذارد.
آنچنان به دوردست ها رفته ای که نجوای صدای پایت هم شنیده نمی شود.
پرویز شاپور







پاسخ با نقل قول
Bookmarks